Joe Of de Kunst van het Wandelen

Het Australië Arrangement kost 109 euro per persoon uitgaande van twee personen en een tweepersoonskamer. Omdat ik alleen ben en toch gebruik maak van een tweepersoonskamer betaal ik een toeslag van 30 euro per nacht.

Voor 169 euro heb ik recht op twee overnachtingen, maak ik tweemaal gebruik van het ‘ontbijtbuffet met een Australisch tintje’, krijg ik eenmaal een Australisch diner, proef ik Australische wijn en tref ik een Australische verrassing aan op mijn kamer. Joe slaat zijn linkerbeen over het rechter.

‘Ik sta geheel tot your beschikking Q.S. Ik loop met you de wandeling if you want so.

Ik sleep on the chair, not in bed. No worries, mate.’.

Ik neem de lift naar beneden. Joe springt achter me aan.


In het restaurant blijkt iedereen met een Australië Arrangement in het gezelschap van een kangoeroe. Het is een vreemd gezicht al die gasten met kangoeroes, maar het went.


Ik bestel mijn koffie zwart. Joe neemt een whisky.

Hij knipoogt naar me.
‘Ik haat knipogen, Joe! Laat dat.

Luister: ik heb een programma voor dit weekeinde opgesteld. Zo meteen bezoek ik Belmonte, het arboretum.

In de avond werk ik de eerste aantekeningen op de hotelkamer uit. Morgen loop ik mijn wandeling, deelwandeling b.

Ik zal fotograferen en aantekeningen maken. Aan het eind van de middag werk ik opnieuw op mijn kamer.

Ik dineer morgen in een etablissement verderop. Zondagochtend fotografeer ik het laatste deel van de wandeling.

Het is een fikse wandeling Joe.’
‘No problem mate.’ Joe schudt de ijsklontjes in zijn glas.
‘En nu wil ik graag een moment op mijn kamer rusten, if you don’t mind.’
‘No problem mate.’ Joe bestelt een tweede whisky.

Op de hotelkamer hangt een penetrante dierentuinlucht vermengd met sigarenrook. Ik trek mijn kleren uit en neem een douche.

Ik ga naakt op bed liggen. Ik sluit mijn ogen.

Ik hoor de koffiekopjes en de glazen op het terras rinkelen. Een vrouw lacht.

Een man schraapt zijn keel. Ik hoor een vliegtuig overkomen..

Er wordt op de deur geklopt. Ik schrik wakker en zoek naar mijn horloge.

Ik heb een erectie. Het is 16.33 uur.
‘Wie is daar?’ roep ik.
‘It’s me, mate.’
Ik vloek binnensmonds.

Ik neem een grote handdoek en sla die om mijn middel.
Ik open de deur. Joe hopt binnen.
‘Kan het niet wat rustiger?’ vraag ik geïrriteerd.
‘Nee’, zegt Joe, ‘We cannot use the achterbenen los van elkaar.

Behalve als we swim. Sorry mate’, zegt hij.
‘Hoe moet dat dan morgen met de wandeling?’ vraag ik.

‘Gaan wij, jij en ik, achttien kilometer springen?’
‘I will jump, you can bike. Het hotel verhuurt fietsen.’
Aan die mogelijkheid had ik niet gedacht.
‘Wil jij dan voor mij een herenfiets reserveren, mister Surprise?’
‘No problem’, zegt Joe.
Hij springt ongevraagd de badkamer in: ‘Waw! Armani,’ roept Joe.

Hij besprenkelt hals en oksels met mijn eau de toilette, een verjaardagscadeau, trekt zijn lippen op en inspecteert zijn tanden in de spiegel.
Het is duidelijk dat Joe me vanavond tijdens het diner zal begeleiden. ‘Opzouten!’, zeg ik.

Mijn erectie is verdwenen. Ik sta op.
‘Opzouten?’ vraagt Joe.
‘Ja opzouten’, herhaal ik, ‘Weg, weg, weg! Over een half uur zie ik je bij de ingang van het arboretum.

En vergeet niet voor morgen een fiets te reserveren!’.

COLOFON:
Cover illustratie: Gabriëlle van der Laak.
Joe Of de Kunst van het Wandelen maakt onderdeel uit van het project ELFBERGENPAD (de kunst van het wandelen, dagtocht B) in opdracht van Stichting Wolf-heze i.s.m. CBK Gelderland, Veluws Bureau voor Toerisme en Regio VVV Veluwe-Vallei.
Deze CBKG-uitgave van ELFBERGENPAD (de kunst van het wandelen, dagtocht B) gaat vergezeld van de cd Het Hertenkoor… een wandelsprookje[i][i] van geluidskunstenaar SPINVIS.