0519 Concentratie

Hij noemde het een oefening in onverschilligheid. Zij woonde aan de andere zijde van de snelweg, was getrouwd en fokte jachthonden. Hij had jaren achtereen met haar gecorrespondeerd en maakte een einde aan de briefwisseling. Zij begreep het niet.
Hij deed een poging haar duidelijk te maken dat er weinig aan zijn besluit te begrijpen viel zoals er ook weinig te begrijpen viel aan het besluit een briefwisseling te starten. (Hij had haar op een congres ontmoet, kende haar vaag en raakte aan de praat over de mogelijke aanschaf van een pup. Zij vertelde over het fokbedrijf en haar jachthonden. Sindsdien correspondeerde hij met haar.)
‘Waarom verbaas je je over het besluit de correspondentie te be-‚Ä®eindigen als je je nooit hebt verbaasd over het besluit de correspondentie te starten?’ schreef hij in een van zijn laatste berichten.

Tijdens een fietsvakantie in Noord-Nederland die zomer had hij naar aanleiding van het gedrag van de Noord-Nederlandse bevolking besloten niemand in de openbare ruimte nog in de ogen te kijken of te groeten. Het vermijden van oogcontact in de openbare ruimte leek hem de enige manier om zich op zijn werk te concentreren en af te rekenen met de puberale hang naar waardering en goedkeuring van omstanders in zijn directe omgeving.